Sos: Mayısın bir gecesiydi, arkadaslarım yurrta internetten bir seylere bakarken, benim nefesim kesiliyordu. Giderek artarak beni daha da sıkıştırıyor, korkuyordum ve dayanamadım, hastaneye gitmek istediğimi bildirdim. Ambulans geldi, Numune'ye yanımda iki arkadas, aa bir saniye ambulans değil, yurdun minibusu geldi, arkada iki kız arkadas, biz de iki arkadas önde gittik hastaneye. Güya acil 40 dakikaya yakın bekledim, film çektiler. Doktor, neden geldin, diye sordu, çünkü bir şey çıkmamıştı.
Yo: Demek böyle başladı ilk atakların?
Sos: Evet, tabi anlamamıştım ne oldugunu.
Yo: Peki sonra nasıl devam etti?
Sos: O yaz bisikletle gezerken, o yaz derken sdc. o zaman değil 14 yıl bisiklet kullandım, bir önceki yıl meclis parkının merdivenlerinden yere sert atlayınca, sağ bilek tendonlarım çöktü. Çökünce de daha düzelmez denildi, denilince de, madem bisikletle atlayamıyorum, merdivenlerden inemeyecegim o halde bisikleti bırak dedim kendime ve bırakış o bırakış. Neyse bisikletle giderken, gözlerim kararıyordu, bayılıcam diye korkuyordum...
